Czy zaburzenia lękowe są uleczalne?
Zaburzenia lękowe mogą być uleczalne w wielu przypadkach, w większości można je bardzo dobrze opanować, tak że przestają realnie utrudniać życie. Ważne jest odróżnienie lęku jako emocji od zaburzeń lękowych.
Lęk jako naturalna reakcja:
+ pojawia się w konkretnej sytuacji (egzamin, rozmowa, zagrożenie)
+ mija, gdy sytuacja się kończy
+ jest proporcjonalny do sytuacji
+ nie blokuje codziennego funkcjonowania
+ bywa nawet pomocny (mobilizuje)
Zaburzenia lękowe:
+ lęk pojawia się bez wyraźnego powodu albo jest bardzo przesadzony
+ trwa tygodniami lub miesiącami
+ nie mija, nawet gdy „nic się nie dzieje”
+ zaczyna ograniczać życie (unikanie, rezygnowanie, izolacja)
+ towarzyszą mu silne objawy fizyczne, np. kołatanie serca, duszność, napięcie mięśni, drżenie, zawroty głowy, mdłości
Co znaczy, że zaburzenia lękowe są „uleczalne”?
+ U części osób objawy znikają całkowicie i nie wracają.
+ U innych lęk może się czasem pojawiać, ale jest na tyle słaby i rzadki, że nie przeszkadza w codziennym funkcjonowaniu.
+ Dzięki pracy nad sobą takie osoby potrafią też radzić sobie lepiej z objawami.
+ To trochę jak z astmą, migreną, czy inną chorobą przewlekłą— da się żyć normalnie, mając nad nią kontrolę w razie zaostrzenia.
Jak leczymy zaburzenia lękowe?
Najlepsze efekty dają psychoterapia, farmakoterapia lub ich połączenie w bardziej nasilonych stanach. Czy leki są potrzebne i czy są na zawsze?Nie. Często wystarcza sama psychoterapia. Jeśli leki sa włączone, to u wielu osób na okres kilku-kilkunastu miesięcy, a potem stopniowo się je odstawia pod kontrolą lekarza.