O wypaleniu zawodowym słów kilka

Na wstępie warto krótko podsumować czym jest wypalenie zawodowe. Wypalenie to przewlekłe zmęczenie psychiczne i fizyczne wynikające z długotrwałego stresu w miejscu pracy. To stan, w którym tracimy energię i motywację do pracy. Pogłębia się dystans, negatywizm, a nawet cynizm wobec wykonywanej pracy. Obniża się poczucie skuteczności zawodowej. Co ważne, wypalenie zawodowe nie jest uznawane za stan chorobowy, tylko jego powikłania. 

„Czy nasze pokolenie jest słabsze?” To uproszczenie, które nie oddaje rzeczywistości. Przyczyny częściej są zewnętrzne i systemowe:

-presja społeczna i zawodowa,

-szybkie tempo życia,

-niepewność zatrudnienia,

-konkurencja i porównywanie się z innymi,

-ekonomia i brak stabilności,

-większe koszty życia,

-kredyty i presja finansowa,

-praca i powiadomienia 24/7,

-trudność z wyłączeniem się i odpoczynkiem,

-ideał produktywności i sukcesu,

-pandemia i jej konsekwencje,

-osłabienie więzi społecznych,

-większa samotność u młodych dorosłych.

Ale mogą być też przyczyny wewnętrzne, np.:

-brak asertywności

-zależność od innych

-brak samodzielności 

-perfekcjonizm 

-niskie poczucie własnej wartości 

Dlaczego akurat w okolicach 30. roku życia? To często przełomowy etap życia: budowanie kariery i odpowiedzialności, zakładanie rodziny, decyzje finansowe, porównywanie się do rówieśników. To naturalnie zwiększa stres i presję, więc wypalenie tutaj nie dziwi — to efekt obciążenia, nie słabości.

Co ogólnie pomaga w wypaleniu?

•  dbanie o swoje granice i odpoczynek
•  regularny sen i ruch
•  odłączenie się od urządzeń na czas relaksu
•  rozmowa z kimś zaufanym
•  realistyczne cele i priorytety

Warto te elementy omówić ze specjalistą takim jak psycholog lub psychoterapeuta, który odpowiednio zmotywuje i ukierunkuje, będzie mógł opracować spersonalizowany plan naprawczy. 

Nie zawsze jednak takie oddziaływania wystarczają. Wypalenie zawodowe to syndrom, który generuje większe ryzyko różnych schorzeń psychicznych, m.in. depresję, nerwicę, bezsenność, uzależnienia. Gdy samopoczucie na co dzień powoduje duży poziom dyskomfortu, wypełnianie ról społecznych stanowi wyzwanie i nie ma już sił do pracy – czas na wizytę u lekarza psychiatry. Lekarz ma możliwość zróżnicowania, czy mamy do czynienia jeszcze „tylko” z wypaleniem, czy poważniejszym stanem klinicznym. Lekarz może przepisać odpowiednie leki, wystawić zwolnienie lekarskie lub zaświadczenie dotyczące optymalnych warunków pracy.